Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

Το φαίνεσθαι και το σκέφθεσθαι

Οι σκέψεις αποτυπώνονται ή εξωτερικεύονται ως μορφή ή ως έργο ή τουλάχιστον ως έκφραση, μειδίαμα ή θυμός;                                                                                                   H μη μορφοποίηση των σκέψεων αποδυναμώνει την πνευματική διαδικασία;                     H διαδικασία αυτή καθ’ εαυτή δεν απαξιώνεται ως πνευματική δράση, ουδόλως όμως δύναται να ενσαρκωθεί σε κοινοποιήσιμη εκδοχή, που επιτρέπει την μέθεξη και την κριτική.                                                                                                                                   Η τέχνη υφίσταται όταν ενσαρκωθεί η σκέψη, όταν κοινοποιείται η πνευματική διαδικασία και το προκύπτον τυγχάνει αποδοχής ή απόρριψης.                                                                                                                            Υφίσταται ως καλλιτέχνης ο μη παράγων, ο εγωιστικώς σκεπτόμενος και ουδέποτε μεταπράττων, ο μορφοποιών την σκέψη σε έργο άυλο, υψιστάμενο ως σκέψη μόνον;         Mάλλον όχι. Η έννοια του καλλιτέχνη και της καλλιτεχνικής δημιουργίας, υφίστανται μόνον ως σχετικές έννοιες, εξαρτώμενες από κοινωνικό πλαίσιο κριτικής, αποδοχής ή απόρριψης ή έστω αδιαφορίας, άρα προϋποθέτουν μορφοποίηση της σκέψης σε ενέργεια ή υλική αποτύπωση, απόπειρα εν μέρει ταύτισης ως εκ τούτου του σκέφθεσθαι και του φαίνεσθαι.                                                                                                                               Άλλως διεκδικείς την καλλιτεχνική υπόσταση βασιζόμενος στην αυτοεκτίμηση και αυτοαξιολόγηση, αδιαφορών για την αποδοχή ή την αποδοκιμασία της ιδαιτερότητας.